Konkurenta z krótszą listą płac często automatycznie postrzega się jako tańszego. To założenie jest prawdziwe tylko wtedy, gdy wszystko inne jest takie samo: te same marże, ci sami podwykonawcy, ta sama jakość realizacji. W praktyce niemal nigdy tak nie jest. Mniej ludzi może oznaczać, że firma zleciła pracę na zewnątrz, że działa na niższym poziomie jakości, albo że część pracy jest już wykonywana przez AI według struktury kosztów, która nie jest już oparta na liczbie etatów. Ten ostatni przypadek najbardziej zaburza porównanie i jest to przypadek, który rośnie najszybciej.
Dopóki czas realizacji, czas reakcji czy obsługa po sprzedaży zależą od liczby zatrudnionych, wielkość zespołu jest rozsądnym wskaźnikiem zdolności operacyjnej, a więc i kosztów. W momencie, gdy konkurent pozwala systemowi z ludzkim nadzorem nad wynikiem obsługiwać planowanie, przyjmowanie zgłoszeń czy pierwszą ocenę, ta zależność przestaje istnieć. Konkurent może wtedy potrzebować mniej ludzi, ale nie mniejszej zdolności operacyjnej. Może dostarczać szybciej, obsługiwać więcej zgłoszeń albo działać bardziej konsekwentnie, bez żadnego odzwierciedlenia tego na liście płac. Kto patrzy wyłącznie na liczbę pracowników, wyciąga wniosek odwrotny do prawdy.
Ta zmiana nie zachodzi wszędzie w tym samym tempie. W jednej firmie przyjmowanie zgłoszeń jest już w dużej mierze zautomatyzowane, a pracownik ocenia jedynie wyjątki; w innej firmie exactly ta sama praca odbywa się jeszcze w pełni ręcznie, często w tej samej branży i w tym samym regionie. Różnica rzadko leży w branży jako całości, częściej w tym, co pojedyncza firma odważy się przeprojektować. To sprawia, że porównanie jest trudniejsze niż spojrzenie na liczby na liście płac, ale jednocześnie bardziej wartościowe: kto wie, która część pracy u konkurenta przesunęła się z pracy ludzkiej na system z nadzorem, wie też, dlaczego ten konkurent może być tańszy bez uszczerbku na jakości czy szybkości.
Ta analiza opiera się na publicznych i pośrednich sygnałach: ofertach pracy, opisach stanowisk, czasach realizacji zgłaszanych przez klientów, polityce cenowej oraz sposobie, w jaki firma opisuje własny proces. Daje to szacunek, gdzie konkurent zastosował AI, a gdzie nie, ale nie pewność. Firma, która na zewnątrz niczego nie zdradza o wewnętrznej automatyzacji, w tym podejściu zostanie oceniona jako korzystająca z AI w mniejszym stopniu, niż jest to w rzeczywistości. I odwrotnie, firma silnie stawiająca na marketing oparty na AI może to robić, choć jej faktyczna realizacja nie jest jeszcze na tym poziomie; jak odróżnić takie twierdzenia od siebie, opisano w rozpoznawaniu obietnic AI, które okazują się bezpodstawne. Tam, gdzie dane o konkurentach są niedostępne lub nie są publiczne, sposób na wypełnienie tej luki opisano w metodach zdobywania informacji o konkurencji bez dostępu do ich danych. Każda ocena w benchmarku jest więc możliwa do wyśledzenia do źródła, na którym się opiera, dzięki czemu można samodzielnie ocenić, czy to źródło jest wystarczająco solidne, aby oparć na nim decyzję.
Porównanie nie ma wartości, gdy wymiar, na którym Państwo porównują, nie jest wymiarem, na podstawie którego klienci faktycznie wybierają. Konkurent może stać się szybszy w punkcie, który dla Państwa klientów jest nieistotny, podczas gdy wymiar decydujący o transakcji pozostaje niezmienny. To również powód, dla którego tańsza struktura kosztów u konkurenta nie jest automatycznie zagrożeniem: jeśli szybkość nie decyduje na Państwa rynku, konkurent, który stał się szybszy dzięki AI, nie musi wygrywać więcej transakcji. Które wymiary faktycznie decydują i które z nich tracą swoją siłę wyróżniającą, gdy wszyscy zaczynają stosować AI, opisano w wymiarach, które tracą wartość, gdy stosowanie AI staje się powszechne. Wynik, który nie jest powiązany z takim wymiarem, jest liczbą bez znaczenia.
Jeśli konkurenci na Państwa rynku poruszają się w podobnym tempie w kierunku zautomatyzowanej realizacji, szybkość wykonania staje się równym polem gry, a nie czynnikiem wyróżniającym. Pytanie przesuwa się wtedy w stronę tego, na czym jeszcze można wygrywać, gdy praca wykonawcza jest u wszystkich zorganizowana równie dobrze; to pytanie omówiono w na czym firmy jeszcze konkurują, gdy AI przejmuje pracę wykonawczą. To także miejsce, w którym nowi wchodzący na rynek mogą mieć strukturalną przewagę: podmiot, który zaczyna bez balastu kadrowego, od razu buduje swój proces wokół automatyzacji, bez istniejącego zespołu i istniejących systemów wymagających adaptacji. Jak rozpoznać takiego nowego uczestnika rynku na wczesnym etapie, opisano w sygnałach wskazujących, że nowy podmiot wchodzi na rynek bez budowania zespołu personalnego. A ponieważ przewaga oparta na zastosowaniu AI nie jest automatycznie trwała, istotne jest również, jak długo taka przewaga się utrzymuje, zanim konkurenci będą w stanie zrobić to samo, co opisano w trwałości przewagi technologicznej na Państwa rynku.
Ta strona dotyczy porównania między firmami, nie decyzji dotyczących własnego personelu; jaka praca w Państwa organizacji kwalifikuje się do przejęcia przez AI, to inne pytanie, na które odpowiada ukierunkowany na zadania skan pracy, a decyzje o skutkach personalnych z tego wynikających pozostają podporządkowane obowiązującym w tym zakresie wymogom prawnym.
Określcie Państwo dla siebie, w których dwóch lub trzech wymiarach uważają Państwo, że wygrywają z konkurentem, który budzi największe obawy. Bezpłatna kontrola wymiarów pokazuje, które z tych twierdzeń można poprzeć dowodami, a które opierają się na założeniach. Pełny benchmark, z matrycą dowodową dla każdego wymiaru, jest w budowie.
Vraag maar waarop er in uw markt gewonnen wordt. Ik vergelijk liever dan dat ik uitleg.
Answers come from this site’s knowledge base. Not tailored advice, and not a scan of your company.